Die kleintjes van mij die kletsen zo lekker. Altijd leuk, en steeds beter verstaanbaar. Ook Rensje kan nu (wel eens) begrijpelijke telefoongesprekjes voeren, waarin ze honderduit kletst. Grotert.
Maar het beter praten heeft ook zo zijn keerzijde; alle grappige foutjes verdwijnen ook helaas. Woorden die steevast verkeerd gingen, gaan dan in een keer wel goed. Gelukkig heeft Tieme er nog wel een paar, zoals:
skieter = gieter
tomtjoeter = computer
bekens = dekens
maakt niet erg = is niet erg/maakt niet uit
Tevens roept hij regelmatig dat hij iets een 'briljant idee' vindt (hij weet inmiddels dat je met dat woord altijd wel scorrt, haha). En als hij niet op het woord 'wasknijpers' kan komen, dan maakt hij er gewoon nog 'ophangstokjes' van. Lekker mannetje.

Jaja, ik weet het. Het is alweer te lang geleden dat ik wat gepost heb. Klopt.

Maar inmiddels weer volledig opgeknapt van mijn nek-toestand, 5 dagen op vakantie geweest naar Parijs met alleen manlief (aanrader!), Hemelvaartweekend in Antwerpse Kempen gedaan, Pinksterweekend in de Achterhoek en een weekje weg in juni naar Luxemburg. Met wegzijn kun je best druk zijn hoor

Het grote blok waarom ik maar niet schreef, heb ik eigenlijk nog niet eens opgelost. Ik moet thuis de digitale foto's nog organiseren. Ik wil rustig de tijd nemen om alle foto's van die heerlijke uitjes te organiseren, eventueel bij te werken en te uploaden. Ben d'r inmiddels nog niet aan toegekomen, maar ik kon het 'leed' niet langer aanzien. Toch maar lekker schrijven, dan maar zonder vakantieplaatjes. Misschien nog eens met terugwerkende kracht foto's plaatsen. Nog even 'terugkoppelen' noemen ze dat op m'n werk.

Afijn, wat speelt er nu zoal; op dit moment zeg maar? Het grut gaat goed. Met Tieme zijn we druk hem zindelijk te krijgen. helaas ontbreekt het aan volledige interesse. Zet je 'm op de wc, dan doet hij braaf wat hoor. Maar hij geeft niet uit zichzelf aan dat er wat aankomt. En da's toch wel een basisvaardigheid, hihi. Inmiddels hebben we hem een traptrekker met kar en voorlader (lang leve marktplaats!) toegezegd, zodra hij helemaal zonder luiers kan. Dit lijkt aan te slaan…
En Renske gaat ook al zo lekker. Kletsen, ondeugend zijn en duimen met Apie. Wat is het leven toch heerlijk als je een 'Lensje' bent.
En manlief en ik? Wij maken ons op voor onze zomervakantie. Voor de laatste keer op pad met de caravan dit jaar. Lekker naar de zon (mits deze niet alleen in Zuid-Amerika te verkrijgen is, anders moeten we toch wat plannen bijschaven vrees ik).
Maar eerst nog deze week twee logeetjes; Amber&Jade komen langs! Dit is heel gezellig, en vooral de kids genieten hier van. Die meiden zijn al wat ouder (9 en 7 jaar), dus die nemen die peuters van mij zo mee op stap. samen naar de speeltuin enzo. Wordt weer een gezellige week!!

Om nog weer eens even ouderwets te patsen met m'n volkje, hierbij een paar recente plaatjes (die had ik nu toevallig wel even bij de hand, gna gna!):

Op Koninginnedag hebben wij een fietsje voor Tieme geregeld. Hij is inmiddels 3,5 jaar oud, dus wij vonden dat hij dat maar eens moest gaan proberen. Ik was benieuwd, want hij kon pas net een paar dagen op een driewieler, en zijn loopfiets is eigenlijk favoriet. Maar goed, ook hij was ook wel geinteresseerd, dus wij voor een paar euri zo'n fietsje op de kop getikt.

Opa Wim zette de zijwieltjes er nog even op, en ik haalde Tieme erbij. Hij was blij: 'mag ik nu op mijn trappersfiets?' Ja hoor schat, ga maar fietsen. En daar ging hij. Tong uit zijn mond, en stoeien met sturen en trappen tegelijk. Hij is motorisch niet zo handig, dus het kostte wat moeite.

Maar afijn, hij had het wel weer gezien en wilde op zijn loopfiets. Dat gaat natuurlijk een stuk sneller. Dus ik help hem op/af en ja hoor… Renske fiets als een speer weg op het fietsje. Sturen en trappen alsof ze nog niet anders heeft gedaan! Haha, mama verbaasd!

Dat wordt uitkijken naar nog zo'n klein fietsje, want ze willen allebei!
 

Renske is een echte meid. Loopt het liefst te sjouwen met mutsjes, schoenen, popjes, kettingen enzovoorts.
Om haar hier een beetje in te voeden heb ik voor haar twee attributen gekocht, waar ze meteen he-le-maal weg van was: lippas (slippers) en een saal (sjaaltje). Zie de foto's!
 

Doordat ik dus niet helemaal meedoe in mij gezin, komt er regelmatig hulp van opa's en oma's. Gelukkig maar en heel erg fijn!!!
Tieme en Renske genieten er van, ze zien hun grootouders nu heel wat frequenter. Hierbij een paar plaatjes van opa Wim en oma Dollie, die samen met de kids naar het park en de kinderboerderij zijn geweest.
 
 
 
 
 

En in het kader 'mijn opa kan alles maken', hierbij opa Wim die de ambulance van Tieme repareert:
 

Rensje wordt groter en dat is heel gezellig. Ze begint steeds minder dreumes en steeds meer meisje te worden.
Zo was ik mij gisteren aan het aankleden, en Rens drentelde daar om heen. Ze pakte de kam uit mijn la en vroeg of ze mijn haar mocht kammen. Ja, leuk!
Dus ik zit op de rand van het bed en Renske staat daarachter op bed. En doet heel zachtjes mijn haren kammen.
'Mama staartjes?', vroeg ze. Ja hoor meid, is goed. Met een elastiekje en een kam is ze zeker 10 minuten druk geweest. Tot een staartje is ze nooit gekomen, maar wat hadden wij het gezellig!!

Tieme vraagt er al maanden naar, vandaag zijn de laatste kampeerspulletjes in huis gehaald en volgende week wordt de caravan van stal gehaald… we gaan bijna het kampeerseizoen openen!
Met Pasen gaan wij – mits het weer en mijn nek het toelaten – kamperen. Ik heb er zin in, en de rest van mijn gezin ook!

Onze Rens is, zo klein als ze is, nu al tweetalig.
Praten doet ze zowel in het Nederlands als in het Frans. Van de meeste werkwoorden maakt ze 'le', om vervolgens met de zin verder te gaan. Verder moet gezegd worden dat ze zichzelf 'egge' noemt.
Dan kom je dus bijvoorbeeld op:
- egge le hoesse (renske moest hoesten)
- egge le bal gooien (renske gooit de bal)
- egge le koesje? (mag ik een kusje?)
Heerlijk hoor, zo'n internationale meid!

Doordat ik nu even op de zijlijn sta binnen mijn gezin, gloreert manlief. Hij schittert. Tjonge, wat gaat hem dit goed af.
Alles wat we normaal samen doen, of ik alleen, doet hij nu allemaal. En daarbij is-tie ook nog druk met mij. Mij in bed of op mijn stoel  houden, er voor zorgen dat ik niets doe. Teleurgesteld mopperen als ik dan toch wat doe. Jaja, teleurgesteld komt zwaarder aan dan boos hoor. Ik voel me dan ook meteen fout en laat het uit mijn handen vallen.
Ik wist het al jaren maar nu wordt het weer eens heel zichtbaaar; ik heb een topvent. Zo, dat mag gezegd worden.

Oke, deze zag ik even niet aankomen.
Daar lig k dan nu, in bed. Met om mij heen een laptop, een mobiel, een telefoon en een tv.
Voorlopig even uitgeschakeld, maar onder invloed van een Naproxen-kuurtje.

What happened? Geen idee. Maar mijn nek-schouder-spieren zijn in een soort staking, waardoor mijn linkerarm af en toe 'wegvalt'  en mijn hoofd geen kant op kan. Zo vast als een huis.
Volgens de huisarts zijn er twee opties:
a) hevig verkrampte spieren; twee-drie weken (bed)rust
b) nekhernia; maanden zoet mee.

U begrijpt, ik ga voor optie a).
Eens kijken of je hier ook bij kan slapen. Weltrusten.